Najlepsze wycieczki to te, których nigdy nie planowałeś

Wciąż pamiętam moment, w którym postanowiłem zignorować aplikację nawigacyjną.

Był piątek wieczorem i właśnie odebrałem starą, klasyczną Mazdę MX-5 NA, której szukałem od miesięcy, jeśli nie dłużej – to nie jest samochód, którym naprawdę chcesz jeździć po autostradzie! Czerwony lakier był trochę matowy po dziesięcioleciach ekspozycji na słońce, a w typowych miejscach widać było trochę rdzy. Ale miał fantastyczną skrzynię biegów, która wymaga pewnej ręki, i świetne prowadzenie, co sprawiało, że można było przymknąć oko na wszystkie inne wady. Nie zarezerwowałem hotelu i nie zaplanowałem trasy. Miałem tylko pełny bak, wolny weekend i świadomość, że Francja leży gdzieś na południe od miejsca, w którym się znajdowałem (Holandia).

„Po prostu pojedźmy na przejażdżkę” – powiedziałem sobie.

Wyjechałem następnego ranka i zignorowałem jedyną rzecz, do której służą wszystkie apki nawigacyjne – wybór najszybszej trasy. Wybrałem drogi, które prowadziły przez lasy i obok wiosek, których nazw naprawdę nie pamiętałem już w chwili, gdy je mijałem. Nie miałem ustalonego czasu przyjazdu. Nikt na mnie nie czekał. Byłem tylko ja, moje małe MX-5 i droga, która ciągle znikała za kolejnym wzgórzem.

Co jakiś czas pojawiał się znak turystyczny wskazujący punkt widokowy, historyczną wioskę, wodospad itp. Zwykle przejechałbym obok bez zatrzymywania się – tak właśnie się robi, gdy naprawdę gdzieś jedziesz. Ale tym razem skręciłem i się zatrzymałem. Moim oczom ukazały się widoki na doliny, wioski, lasy i góry, których prawdopodobnie już nigdy więcej nie zobaczę. Zatrzymałem się przy małym kościółku, który najwyraźniej stał tam jeszcze zanim pojawiły się samochody. Kiedyś obok drogi był tylko nudny parking.

Później, w południe, zapach świeżego chleba zwabił mnie z drogi. Zaparkowałem mojego MX-5, którego do tej pory pokochałem jeszcze bardziej, w miejscu, które można by hojnie opisać jako „coś w rodzaju miejsca parkingowego”, a kilka minut później siedziałem na wiejskim placu z bagietką i bez żadnego planu. Takich chwil po prostu nie da się zaplanować. Ale możesz mieć szczęście i jechać na tyle wolno, żeby to w ogóle zauważyć.

Pod koniec popołudnia naprawdę nie miałem pojęcia, gdzie jestem. Nie to, żebym się zgubił, po prostu straciłem orientację. Znalazłem kawiarnię, zamówiłem kawę i otworzyłem mapę w telefonie, żeby sprawdzić, gdzie jestem. Tego wieczoru trafiłem do małej restauracji, gdzie podano mi posiłek, który nie był nawet niczym wyjątkowym, ale wciąż pamiętam go wyraźniej niż większość posiłków, które jadłem od tamtej pory.

Nic nie było zaplanowane, byłem całkowicie wolny. I właśnie dlatego wciąż o tym myślę.

Niektóre samochody nie są stworzone z myślą o wydajności, tylko o zabawie

Większość naszych podróży samochodem jest zaplanowana co do minuty. Aplikacja nawigacyjna wyszukuje najszybszą i najbardziej oszczędną trasę, omija korki i podaje dokładny czas przyjazdu. Chociaż jest to wydajne i idealne do przemieszczania się z punktu A do punktu B, może to być wrogiem okazjonalnej, przyjemnej jazdy.

Ale niektóre samochody nigdy nie miały grać w tę grę. Moje małe MX-5 z opuszczonym dachem, stary grand tourer z silnikiem V8, który pochłania paliwo jak szalony, youngtimer, który kupiłeś, bo daje ci coś, czego jego nowoczesny odpowiednik z tabletami i sygnałami bezpieczeństwa nigdy by ci nie dał. Motocykl, który najlepiej sprawdza się na cichej, krętej drodze. Nie kupujesz tego typu pojazdów, bo są najszybszym czy najlepszym sposobem na dotarcie z punktu A do punktu B. Kupujesz je, bo przez te kilka godzin wolności nie ma żadnego punktu B.  

Radość z nieświadomości, dokąd jedziesz

Jest coś naprawdę wyzwalającego w tym, że nie wiesz, jak potoczy się twój dzień ani co będziesz robić za godzinę. Może natkniesz się na przełęcz, o której będziesz opowiadać jeszcze przez lata. Może natkniesz się na zlot samochodowy w jakiejś wiosce i spędzisz godzinę na rozmowie z nieznajomym o jego starym Citroënie. A może to po prostu pusta droga, piękne słońce i nic więcej. Nie każda podróż opowiada jakąś historię. Ale te historie odkryjesz tylko wtedy, gdy będziesz na nie otwarty i faktycznie zjedziesz z tej trasy.

Dlaczego to robimy?

Zapytaj dowolnego miłośnika samochodów o jego najlepszą przejażdżkę, a na pewno nie wspomni o sprincie od 0 do 60 przy światłach. Prawdopodobnie opowie o tej piekarni, którą odkrył, bo źle skręcił, albo o tym placu z najlepszą lodziarnią, na który trafił po zjechaniu z niewłaściwego zjazdu. O hotelu w niemożliwej lokalizacji, który zarezerwowali dziesięć minut przed zameldowaniem.  

Właśnie na tym polega piękno wspaniałych samochodów – klasyków, „youngtimerów”, aut z odrobiną duszy i nutką historii. Nie dotrzesz nimi tam szybciej. Przypominają ci, że tak naprawdę nigdy nie chodziło o cel podróży, ale o samą jazdę – to ona miała największe znaczenie.

Właśnie dlatego w Breaqs poświęcamy nasz czas takim samochodom, a nie tym, które powstały wyłącznie po to, by przewieźć nas z punktu A do punktu B. Wszystkie auta na naszej platformie mają swoją historię: poprzedniego właściciela, renowację, powód, dla którego ktoś się w nich zakochał. Mamy nadzieję, że to właśnie ty napiszesz kolejny rozdział tej historii.

Tego lata wyłącz nawigację, wybierz drogę, która wygląda ciekawie. Zatrzymaj się po chleb, gdy zgłodniejesz. A jeśli ta przejażdżka przypomni ci, że może nadszedł czas na inny samochód, cóż, wiesz, gdzie szukać.

Często zadawane pytania